Share

Artikel roger waters in de telegraaf

Op seo company vrijdag 1 april 2011 verscheen onderstaand stuk in de Telegraaf. Vele fans wilden digitaal het artiklel lezen echter de digitale Telegraaf had het artikel al in de loop van de dag verwijderd. Vandaar op de Roger Waters Fanpage het complete artikel!


Waters speelt ’The Wall’ door Bart Wijlaars

gilberto_vasco21

Roger Waters in Lissabon

AMSTERDAM book hotels - Wijdverbreid wordt The Dark Side of the Moon beschouwd als hét grote meesterwerk van Pink Floyd. Door Roger Waters werd deze plaat van voor naar achter veelvuldig uitgevoerd de afgelopen jaren. Na dertig jaar achtte de zanger-bassist de tijd rijp om ook die andere briljante plaat, The Wall, weer eens uit de mottenballen te trekken. Bijzonder. Te meer omdat de 67-jarige Brit stiekem al denkt aan zijn pensioen. Wat zou betekenen dat een reünie van de legendarische jaren-zeventigband definitief van de baan is. Waters gaf tekst en uitleg in Londen.

De professional seo services bekende afspraak luidt dat Pink Floyd weer bij elkaar komt wanneer varkens kunnen vliegen. In 2005 was het zover nog niet, maar voor Live 8 sloegen Waters en David Gilmour, de twee frontmannen, toch de handen ineen. Eenmalig, zo bleek jammer genoeg snel. Muzikale concessies doen voor één dag, vóór het goede doel: acceptabel verklaarde Waters na afloop. Een volledige tour, of zelfs maar een volledig concert zou hij niet aankunnen. En Gilmour waarschijnlijk evenmin.

Toen loan payment calculator hij zijn plan ontvouwde The Wall opnieuw uit te voeren werd die naam uiteraard al snel geopperd. Zou hij willen? „Ze wilden dat ik het tenminste zou vragen”, vertelt Waters. „Daarop heeft mijn manager contact opgenomen met de zijne en binnen twintig minuten hadden we ons antwoord: nee. Eerlijk gezegd wist ik wel dat hij dat ging zeggen. Daarom wilde ik het hem ook niet zelf vragen, dat was genant geworden.” Ruzie hebben de twee niet, maar contact evenmin. Maar wat betreft een reünie laat Waters de deur liever op een kier: „Wat mij betreft kunnen we best nog eens samen het podium op, zoals tijdens Live 8. Graag zelfs. Maar die bal ligt sinds een paar jaar bij David en of die ooit wordt teruggekaatst, ik betwijfel het.”

The Wall, origineel uitgebracht in 1979, hoort met ongeveer 40 miljoen exemplaren bij de meest verkochte platen aller tijden. Dat Waters het album opnieuw naar het podium brengt, is naar wens van vele generaties Pink Floyd-fans, want het dubbelalbum werd na de release slechts 31 keer in zijn volledigheid uitgevoerd. Die paar concerten zijn mede daarom wel de geschiedenis ingegaan als legendarisch.

Wil

„Ik móet The Wall niet uitvoeren, ik wíl”, denkt ook Waters prettig terug aan die tour. „De kriebel om weer te flink spelen heb ik alweer een paar jaar. Van mijn The Dark Side of the Moon-tour heb ik enorm genoten bijvoorbeeld. Mijn verloofde stelde daarom voor nu The Wall te doen. Goed idee, dacht ik meteen. Maar vraag twee was of het technisch mogelijk was, daar het nogal een geregisseerde show was destijds, met veel decor. Hoe zouden we dat aanpakken? En konden we het financieren? Ik heb een behoorlijke filantropische agenda, maar rock-’n-roll staat daar niet op, daar zou geen geld bij moeten. Toen ze zeiden dat het een haalbare kaart was, gingen we plannen.”

Waters neemt acht muzikanten en vier achtergrondzangers mee voor wat hij noemt een aangepast origineel. „Ook de aankleding hebben we niet klakkeloos gekopieerd. Alleen al doordat we nu decors kunnen projecteren kan alles zoveel groter en gedetailleerder. Maar wel geheel in de geest van.”

The york hotels Wall is namelijk wat het is volgens hem. ,,Ik wilde recht willen doen aan het origineel. Deze plaat is inmiddels haast een klassiek werk en ik heb daar beslist geen moderne versie van gemaakt. Wie David vervangt krijgt zijn partituur en zijn rol, daar is geen ruimte voor interpretatie. Dat hoort niet.”

Het instant unsecured loans album vertelt het verhaal van Pink (Roger Waters), een succesvolle rockster die vecht met zijn scheiding en zijn leven. De stenen die de muur vormen staan voor verschillende belemmeringen in zijn leven, zoals zijn overbeschermende moeder, zijn te vroeg overleden vader en de bekende sadistische leraren uit Another brick in the wall part 2.

Broodnodig

„Onze broodnodige single”, herinnert Waters zich dat nummer maar al te goed. „Dat is een hit geworden dankzij het schoolkoor. De albumverkoop schoot daarna omhoog. Best leuk, maar die song blijft op de eerste plaats anti-indoctrinatie. Het gaat over kinderen die hun eigen beslissingen moeten kunnen nemen. Een Joods kind wordt niet geboren met het idee dat alle Palestijnen varkens zijn, zoiets wordt ze geleerd. Een slechte zaak. Denk zelf na, laat dat niet aan anderen over. Kijk naar Tony Blair die per se een grote leider wilde zijn en dacht daarvoor een onzinnige oorlog te moeten voeren in Irak. 75 procent van de Britten was tegen, bijna honderd procent liet hem zijn gang gaan. Misdadig gewoon. Daarom ben ik blij tegenwoordig in New York te wonen.”

De internet marketing services Britse emigrant laat merken dat hoe groot zijn speelplezier of onze luisterpret dadelijk ook mag zijn, The Wall is en blijft een politieke plaat. En dat mag tijdens deze tour niet worden vergeten. Of het daarnaast ook zijn laatste grote tour is laat de oude rocker nog in het midden. „Dat weet ik pas aan het eind. Maar het is niet ondenkbaar, want tegen die tijd ben ik bijna zeventig. En het vraagt fysiek veel van je, vergis je niet. Vandaag voel ik me prima, maar vraag het me morgen nog eens.”

Roger Waters staat 8, 9 en 11 april met ’The Wall’ in Gelredome, Arnhem. Info en kaarten:www.livenation.nl.

© seo company de Telegraaf 01-04-2011

3 april 2011