Share

Concert Gelredome - Arnhem 2007

Op deze pagina:

Recensie Concert 'Dark Side of the Moon' Tour 2007, Gelredome Arnhem, 5 mei 2007, door Pascal Cremers

Recensie Concert 'Dark Side of the Moon' Tour 2007, Gelredome Arnhem, 5 mei 2007, door Rob Chevallier

Recensie Concert 'Dark Side of the Moon' Tour 2007, Gelredome Arnhem, 5 mei 2007, door Louis Du Moulin

gelredome_dik_hoek7


Recensie Concert 'Dark Side of the Moon'

Tour 2007, Gelredome Arnhem, 5 mei 2007, door Pascal Cremers.

Zaterdagmiddag, 14.30 uur, 4 vrienden stappen in de auto. Op weg naar het Gelredome. Het 3e concert van deze tour. Eerder geweest op Arrow, en nauwelijks een maand later ook in Ahoy. Nu op 5 mei opnieuw naar het oosten van het land, naar Arnhem.

Om even over 16.00u arriveren we en na wat gepuzzel door de stewards krijgen we een plek op het parkeerterrein rondom het stadion.
Om 16.30u zitten we op de grond bij ingang E, het veld! Het meeste publiek toch wel van "een zekere leeftijd", maar ook veel jongere mensen zie ik. Om 18.00u openen de poorten en na het fouilleren en kaartscan, snel op weg naar het podium. Al snel zijn we in de 'innercircle', vlakbij de stage en staan mooi in het midden, maximaal 10 meter tussen ons en de band.

gelredome35

gelredome35

Ons valt op dat de pijpen (voor de vlammen) NIET zijn opgesteld aan de rand van het podium, zullen er dan geen vlammen zijn vanavond???? Ook hangt precies boven ons hoofd een driehoekig ding. De projectie van de oude radio staat al aan, een haarscherpe foto van een radio met een vliegtuigje erop, een aansteker en voor de radio staat een fles drank en een glas.
Nauwelijks staan we op onze plaatsen, of we zien al snel bekenden die eerder ook al bij de concerten waren. Het is een feest van herkenning, opnieuw worden nummers en mailadressen uitgewisseld.

Rond half acht wordt het wat onrustig in het stadion. Ons vermoeden is dat niet iedereen weet dat het concert pas om 20.00 uur zal starten (waarom niet even een dia projectie of omroeper hiervoor gebruikt??). Het zal rond 19.45 uur zijn als er een korte clip wordt getoond met beelden van een scheidingsmuur in Palestina, net als de (voormalige) muur in Berlijn. De foto van de oude radio komt terug op het scherm. We kletsen nog een beetje, en dan..komt de foto langzaam tot leven. Er kringelt rook voor de radio, en wat oude muziek (jazz of bigband muziek), de (onzichtbare) persoon die de radio bediend draait af en toe een ander station op. ABBA wordt weggefloten, Elvis Presley komt voorbij en natuurlijk Vera Lynn.
De lichten in het Gelredome dimmen en er klinkt prachtige vioolmuziek, een radiocommentator doet verslag van een spannende wedstrijd. De band komt in het donker op, applaus klinkt. Het commentaar komt tot een climax, onderwijl de aanzwellende tonen van In The Flesh. Bij de eerste tonen schiet er vuurwerk van boven en van beneden, de show is begonnen.

gelredome_hans_van_dael2

De playlist is bekend, daar ga ik niet veel over vertellen. Jammer is wel dat er onomstotelijk is gebleken dat Roger een paar nummers NIET live heeft gezongen. Zeker is dat Have a Cigar en Sheep zijn geplaybackt. Persoonlijk vind ik de omslag van in the Flesh naar Mother nogal fors, maar de nieuwe projecties bij Set the Controls (de corona van de zon) vond ik immens goed.
De zeepbellen gedurende Shine On Your Crazy Daimond waren een mooie gimmick, maar het blijft zonde dat ze het nummer met ruim 4 minuten inkorten omdat ze de eerste 2 gitaarsolo's niet spelen. Jammer jammer, alhoewel Dave Kilminster mij doet denken aan een jonge Gilmour, zijn gitaarwerk is beregoed. Snowy White is ook goed, maar lijkt toch nog af en toe wat nerveus.
Natuurlijk waren er een paar schoonheidsfoutjes: de drums local seo services op Set the Controls. klopten af en toe niet, en bij Money ging er ook een kleinigheid mis, maar de band is supergoed op elkaar ingespeeld. Keyboards en synths van Carin en Harry Waters (zoon van) klinken net zo subtiel als Rick Wright.

De seo company stem van Carin was overigens niet zo best vond ik, hij klonk erg hees, en traag. De dames van het koor (PP Arnold, Katie Kissoon en Carol Kenyon) waren fabelachtig. Vooral bij de nummers van Amused to Death en bij The Great Gig.

gelredome_g_uriot14

Kippevel momenten: De start, Perfect Sense 1 en 2, Set the Controls. (de kakofonie aan geluiden en de hypnotiserende klarinet ertussen door), Sheep, en Brain Damage was ook zo hallucinerend. De Encores waarvan Vera en Bring the boys back home ook weer puntjes op mijn vel maakte. De astronaut (bekend) en het varken (nieuw), de confetti en de zeepbellen (nieuw) maakten het nog mooier en fabelachtig.

Het driehoekige apparaat boven ons hoofd was natuurlijk de laser-prisma + regenbooglasers. Helaas vanuit onze positie niet zo goed te zien, maar van gedownloade clips gezien dat het spectaculair was.
Sluitstuk Comfortably Numb..wat zeggen we ervan. Het is een van de prachtigste nummers en de band speelt het vol overgave, maar de meeste mensen hebben Gilmour 1994 nog steeds in hun kop met zijn jankende eindeloze gitaarsolo, en deze band is geen surrogaatband, dus spelen ze het op hun manier.

Waarom sluit Waters niet af met: Every strangers Eyes (Geweldig!!), of The Tide Is Turning (heel toepasselijk). Of een nummer van the Final Cut.??

Enfin, het concert was rond 22.40 uur afgelopen. Ik bleef even hangen aan de balustrade vooraan om een playlist/setlist te pakken te krijgen. Helaas de mensen van de security (groene shirts) en de mensen die met de dranghekken bezig waren, zeiden niet op het podium te mogen. Onverrichterzake toch maar naar de uitgang gegaan. Het was een geweldige avond, wat hebben we weer genoten, en wat waren er weer zuiplappen bij die zonder hulp de uitgang niet konden vinden, wat komen jullie hier eigenlijk doen?

gelredome_g_uriot2

De merchandise draaide tierig, maar meer dan 35 Euro voor een shirt vind ik te duur, toen ik net naar concerten ging kosten ze dat nog niet in guldens! (half jaren 80 begonnen met bezoeken van concerten). Buitengekomen was het natuurlijk een ramp om weg te komen, dus eerst maar even naar de Mc Donalds gewandeld voor de interne mens. Ook dat idee hadden enkele 100-en mensen. Rond 23.30 uur naar de auto..en om 02.00 uur thuis. Ging sneller dan vorig jaar op Arrow! Toen was ik pas om 04.30 uur thuis.

Roger + Band bedankt voor de spectaculaire avond. En wie weet, zien we je ooit nog wel eens.


Recensie Concert 'Dark Side of the Moon'

Tour 2007, Gelredome Arnhem, 5 mei 2007, door Rob Chevallier

'Pigs' professional seo services met een mainstreamsausje.

Vrijheid werd in de loop der jaren steeds sterker een van de hoofdthema's in Roger Waters' teksten. Dat lijkt een perfecte timing voor het concert op Bevrijdingsdag in Gelredome.

Een vlotte babbel heeft de ex-Pink Floyd zanger en basgitarist nooit gehad op het podium. En dus blijft het bij een stamelend 'good evening'. Alleen voor zijn nieuwste lied Leaving Beirut maakt Waters een uitzondering. Dat nummer gaat over zijn vakantie als zeventienjarige jongen in Libanon, vertelt Waters. Hij werd in het door oorlog verscheurde land gastvrij ontvangen door arme mensen. Die ervaring blijkt nu een bindend element in de songs van Waters. Van Set the controls for the heart of the sun via Wish you were here tot The final cut.

Songs york hotels uit Waters' verleden, hier en daar ingekort en voorzien van een mainstreamsausje. Extra kracht komt over via de soms hallucinerende lichteffecten en een perfect geluid. Wat heet, dit is het beste geluid dat ooit bij een popconcert in Gelredome te horen was.

In Shine on you crazy diamond zien we videobeelden van Syd Barret. En in Pigs (moet zijn Sheep - wijziging Bert) komt het vliegende varken weer voorbij. Kleiner dan dertig jaar geleden, maar draadloos, vrij zwevend over het publiek. En getooid met teksten als Kafka rules, ok.

gelredome_marc_en_jolanda4

Na de pauze speelt de band de integrale versie van Pink Floyds meesterwerk Dark side of the moon. Af en toe knaagt de tand des tijds wat aan deze songs, maar Waters houdt opnieuw de aandacht vast met prachtige clips en lichteffecten. Sterke toevoeging is de duaal gespeelde solo in Money, door topgitaristen Snowy White en Dave Kilminster. Ook de derde gitarist, Andy Fairweather Low, is geen kleine jongen.

Het unsecured loans with bad credit publiek in het benauwde Gelredome beloont Waters en zijn tienkoppige band met een donderend applaus. Dat ontlokt de oude meester een glimlach en de opmerking dat Nederland altijd al een geweldige plek was om te spelen. Ook in de begindagen van Pink Floyd, nu zo'n veertig jaar geleden. Gesterkt door het enthousiasme van het publiek schakelt de groep nog maar eens naar een hoger niveau. Dat levert sterke, gedreven versies op van Another brick in the wall, Bring the boys back home en Comfortably numb, van het album The Wall.

Ook spain hotels in deze nummers staan de thema's oorlog, vrede en vrijheid centraal. De videoschermen tonen daarbij beelden van Vera Lynn, de Berlijnse Muur, Amerikanen in Irak en de muur van Israel op de Westelijke Jordaanoever. Zo blijkt dat Waters helemaal geen praatjes tussen de nummers nodig heeft. Zijn muziek heeft nog steeds voldoende zeggingskracht en actualiteit.

gelredome_carlo_holla1

Recensie uit de Gelderlander.


Recensie Concert 'Dark Side of the Moon'

Tour 2007, Gelredome Arnhem, 5 mei 2007, door Louis Du Moulin

Roger Waters :repertoire vol actuele verwijzingen.

gelredome_wouter_kiela3

Had Roger Waters zijn concertbezoek aan het Gelredome bewust op Bevrijdingsdag gepland? Tijdens zijn Dark Side Of The Moon-Live-show refereerde de voormalige kopman van Pink Floyd (63) in elk geval niet direct aan deze voor Nederland bijzondere dag. Maar voor het gros van de ruim 33.000 fans kregen zijn talrijke bombastische anti-oorlogsboodschappen toch wel een extra lading door het samenvallen met 5 mei.

Muzikaal week de Britse rockveteraan nauwelijks af van wat hij vorig jaar eerst op het Arrow Rock Festival (juni) en vervolgens in Ahoy (juli) presenteerde. Met voor de pauze een rondgang langs de meest gewilde PF-klassiekers (als Set The Controls At The Heart Of The Sun, Shine On You Crazy Diamond, Wish You Were Here), erna de integrale uitvoering van het meest succesvolle groepsalbum (1973) waaraan deze wereldwijde tournee zijn codenaam ontleent.

Wederom search engine optimization companies dus vertrouwde kost, maar ditmaal met meer nadruk in het heden geplaatst door gedeeltelijk nieuwe visuele omlijsting. Waardoor bijvoorbeeld bij de eerste toegift Another Brick In The Wall de vaste animatiefilmpjes met de marcherende hamers, geheel hadden plaatsgemaakt voor beelden van het bizarre leven rond De Muur tussen Israël en de Palestijnse gebieden. Zelf stak Waters het heftigst het vingertje op bij zijn enige recente hartenkreet Leaving Beirut, waarin hij zijn liftersbelevenissen als tiener laat overgaan in een felle aanklacht aan het adres van Bush en Blair.

gelredome_g_uriot10

Waar Pink Floyd vroeger stond voor wegdromen uit de alledaagse werkelijkheid, gebruikt Waters thans nagenoeg hetzelfde repertoire om zijn publiek bewust te maken van wat er in de wereld gaande is. Zijn inzet is daarbij reuze indrukwekkend. Als een echte generaal voert Waters zijn troepen (tienkoppige band) aan, alles tot in de puntjes controlerend. Met ook als gevolg een veel beter geluid in het overdekte stadion dan gebruikelijk. Won Waters die Slag om Arnhem glansrijk, zingend moest hij geregeld alle zeilen (lees: koorzangeressen Katie Kisssoon, PP Arnold, Carol Kenyon) bijzetten om niet kopje onder te gaan.

gelredome_g_uriot5

Recensie refused credit uit het AD

1.jpg
2.jpg
3.jpg
4.jpg
5.jpg